Magia słowa "bo"

Jednym z najciekawszych wzorców jest zjawisko zwiększania skuteczności próśb poprzez użycie słowa "bo". I nie chodzi mi o argumentowanie prośby, bo jak pokazuje eksperyment profesor psychologii, Ellen Langer, to co pojawia się za "magicznym słowem" z sensownym argumentem ma często niewiele wspólnego. Nasza reakcja na "bo" jest niejako automatyczna.

Wynika to z faktu, iż człowiek z natury lubi doszukiwać się powodów, dla których miałby się podjąć danego zadania albo zrealizować prośbę. Langer przeprowadziła (nie osobiście oczywiście) eksperyment prosząc o drobną przysługę ludzi oczekujących w bibliotece na swoją kolejkę do kserokopiarki. Do pierwszej grupy testowej zwróciła się słowami "Przepraszam, mam tu pięć stron. Czy mogłabym skorzystać z kopiarki, bo bardzo się spieszę?" Skuteczność takiej prośby z uzasadnieniem okazała się bardzo wysoka - 94% poproszonych ludzi zezwoliło pytającej na skorzystanie z kopiarki poza kolejką. Po zmianie formy pytania na: "Przepraszam, mam tu pięć stron. Czy mogłabym skorzystać z kopiarki?", a więc bez uzasadnienia, tylko 60% proszonych przystało na jej prośbę. Do tego momentu nie zauważasz pewnie nic dziwnego - uzasadnienie ("bo bardzo się spieszę") sprawiło, że skuteczność wzrosła. Po zbadaniu trzeciej grupy okazało się jednak, że to nie argumentacja była przyczyną zmiany. Ostatnia grupa została uraczona pytaniem: "Przepraszam, mam tu pięć stron. Czy mogłabym skorzystać z kopiarki, bo chciałabym je skopiować?". Zdanie zawiera nic nie wnoszący argument - logiczne, że skoro chcemy skorzystać z kserokopiarki to chcemy coś skopiować. Aż 93% poproszonych zgodziło się wpuścić proszącą osobę poza kolejką. Zadziałało więc krótkie słówko "bo".

Warto mieć świadomość, że tego typu wzorce istnieją, żeby z jednej strony potrafić je wykorzystać ale też umieć się przed ich użyciem bronić.